De overheid wacht niet voor niets telkens af tot de zorg het niet meer aankan; dat is een teken van het experimentele doel groepsimmuniteit.

Het Rijksinstituut voor Volksgezondheid en Milieu ziet vooralsnog niets in het mondneusmasker, met name vanwege de schaarste aan wetenschappelijk bewijs dat het meedraagt. Maar waarom stuurt onze strategie dan wel op groepsimmunteit aan, als dat óók nooit eerder is voorgekomen in de geschiedenis en wetenschappelijk is bestudeerd?

Afgelopen dinsdag zijn we in een gedeeltelijke (niet meer 'intelligente') lockdown terecht gekomen doordat de besmettingen afgelopen weken hoog opliepen. Heel Nederland is roodgekleurd. Per capita zijn we zelfs een van de hoogste landen ter wereld met het aantal besmettingen. Daarom kondigde Rutte een nieuwe lijst met maatregelen aan, waaronder de horeca die eraan moest ontgelden en andere zaken zoals het aantal maximum gasten (uiteraard op *dringend* advies). Ook werd er een zogenoemde 'routeplanner' ingevoerd, die eerder al door D'66 was voorgesteld.

Hoewel er toen ook 'voor goed en voor altijd' besloten werd tot een verplichting van het mondkapje, waar nog enige juridische struikelblokken aan vastzitten, was het nog altijd duidelijk dat het geen geval van voortschrijdend inzicht was omdat Rutte benadrukte dat dit net als de sluiting van de scholen door de publieke opinie aangestuurd werd. Het RIVM was van het begin van de coronapandemie er al duidelijk over: "het zorgt alleen maar voor schijnveiligheid." Een gedragsonderzoeker in dienst van het RIVM vertelde bij Jinek nog dat uit onderzoek juist wel bleek dat het een positieve werking heeft.

Nederland begint steeds meer het 'andere kindje van de klas' te lijken door zich tijdens een pandemie door dit soort dingen te laten leiden. Het loopt telkens achter de feiten aan. Het RedTeam, een onafhankelijk tegenpartij van het OMT hamerde er lange tijd op. Ginny Mooy van het RedTeam zei bij OP1 op 29 september dat de urgentie eronder lijdt door de hele discussie eromheen. "Alles wat je kunt doen, alle beetjes die helpen, alle beetjes die ons ver van een lockdown vandaan halen. In de tussentijd heb je de kans of de mogelijkheid om het echt wetenschappelijk te onderzoeken. Ik zeg: draai het om, we verliezen gewoon draagvlak om de seconde."

Terwijl Van Dissel blijft volhouden in de schijnveiligheid en de effecten die het zogenaamd heeft, wordt alsmaar desinformatie verspreidt over mogelijk ademhalingsproblemen (bij goed gebruik) en zogenaamde vrijheden die hierdoor ingeperkt (zouden) worden. Mensen worden niet bang gemaakt door corona, nee, door dit. Zo'n beetje elk land heeft een plicht, maar Nederland niet. En dat is vooral te danken aan de politiek.

De burgervaders van de twee grootste Nederlandse steden, Amsterdam en Rotterdam, pleitte al maanden geleden voor een mondkapjesplicht. Aboutaleb zei bij Jinek dat hij hier zelfs al een half jaar voor strijdt. Uit een experiment in 5 drukke steden bleek dat het niet meer maar ook niet minder gevolgen heeft voor het gedrag van het aanwezige publiek. Maar desondanks weigert Van Dissel zijn mening 180-graden om te draaien, in tegenstelling tot zijn Amerikaanse collega Fauci die wél Nederland adviseerde overstag te gaan.

De muilkorf is een van de grootste maatschappelijke discussies die de afgelopen tijd gevoerd werd. Dat Nederland op veel andere punten achterliep, waaronder het testbeleid en het contact- en brononderzoek, deed daar niets aan af. Het opvallende detail dat het kabinet telkens enkele weken wachtte voordat er ingegrepen werd waren duidelijk signalen op het bereiken van groepsimmuniteit. Ze wachten duidelijk tot de zorg het niet meer aan kan, voor er ingegrepen word, wat riekt naar groepsimmuniteit. Maar kuddeimmuniteit is nog altijd niet bewezen en wordt tevens door diverse wetenschappers als 'zeer risicovol' gezien. Waarom is er daar zo weinig ophef over en praten we alleen maar over dit? De klok blijft maar tikken en tikken.

Mark Rutte gaf zich eerder in de Tweede Kamer tijdens een corona-debat over aan de fouten die er gemaakt zijn en zei daarnaast ook dat hij misschien 'niet zoveel de eigen verantwoordelijkheid' had moeten benadrukken. Het is afwachten hoe serieus iedereen het virus nu nog neemt dankzij de vrij lakse houding van de overheid die altijd té laat ingrijpt en altijd afwacht tot het faliekant misgaat.

 

Ik houd mijn hart vast.